Het doet iets met een mens, terugkeren naar een plek waar je lang geleden iets verwezenlijkt hebt. Dominique De Keyser kan ervan meespreken.
Ik heb in mijn leven al veel kerken en kathedralen gezien : van de imposante, rijkelijke Sint-Pietersbasiliek in Rome tot de originele Sagrada Familia in Barcelona, maar niks maakte meer los bij mij dan het weerzien met dat kleine kerkje in Sveti Rok.
Het verhaal begint in 1986. Dominique zit in het 5de jaar op het Sint-Hendrikscollege. Via de superior van het college horen ze over een manier om de zomer zinvol door te brengen. Een bouwkamp naar Kroatië, georganiseerd door een priester uit Gent. Het doel is om een oud kerkje in een klein dorp op te knappen. Dominique ziet het zitten, al is de bijdrage van 10 000 Belgische frank niet min. Gelukkig is de superior om 5000 Belgische frank te sponsoren. Dominique kan samen met een medeleerling de rest van de groep vervoegen. Met een Volkswagen busje begint de reis naar het verre Sveti Rok. Amper een paar maand voordien was er de kernramp bij Tsjernobyl. De schrik om besmet vlees te eten zit er goed in, zodanig dat Dominique beslist om er geen vlees te eten. Het bevalt hem zo dat hij sinsdien nooit meer vlees at.
Dominique beleeft er een mooie tijd. De dorpelingen leven er eenvoudig en zonder luxe. Met andere vrijwilligers herstellen ze een door water beschadigde muur en een deel van het dak van het kerkje. Op een dag mogen ze zelfs de klokken luiden van de plaatselijke priester bij een begrafenis. Het blijft bij die ene keer, want in hun jeugdig enthousiasme luiden ze de klokken te luid en te snel, iets wat de priester maar matig kan appreciëren.
Na bijna 40 jaar beslist Dominique om deze zomer op reis te gaan naar Kroatië. Het doet hem denken aan het bouwkamp. Zou het kerkje er nog staan? Zou er nog iemand van de dorpelingen zich de Belgen van het bouwkamp herinneren? Hij besluit om de proef op de som te nemen en langs te gaan. Het enige probleem: hij herinnert zich de naam van het dorpje niet meer. Wel weet hij nog dat er een artikel verscheen in het toenmalige schoolkrantje. Zouden ze hem kunnen helpen op Sint-Hendrik? Hij neemt contact op met de school. Groot is zijn opluchting als blijkt dat het artikel bewaard is gebleven. En zo breekt het moment van het weerzien aan in de zomer van 2025.
Het was nog steeds het kleine dorpje, met amper 250 inwoners. Het raakte me toen ik er aan kwam. Waterige ogen. Het was zondag en de misviering was al begonnen. Na de viering heb ik de pastoor aangesproken, met foto’s van destijds. Hij haalde er iemand bij die het zich nog kon herinneren. Het deed deugd om te merken dat ook de mensen daar ons niet vergeten waren.
Bekijk hier ook het originele artikel uit 1986
Joomla Gallery makes it better. Balbooa.com